Ghadr , قدر , وبسایت علمی و فرهنگی قدر

آیا احمد الحسن امام سیزدهم است ؟ قسمت اول


ابوالفضل محمدیپنج‌شنبه 26 فروردین 1400
10از4امتیاز علمی این اثر

احمد ابن اسماعیل الهمبوشی از اهالی منطقه بصره که چندی پس از ترک کردن حوزه علمیه نجف ادعا کرد که با امام زمان در ارتباط است، پس از گذشت مدتی ادعاهای دیگری را از جمله دارا بودن مقام امامت به زبان آورد.

و ما در این نوشته با ذکر تاریخ ادعاء وی مبنی بر دارا بودن مقام امامت و همچنین ذکر ادله امامت ائمه علیهم السلام و تطبیق اعمال و رفتار و گفتار جناب احمد الحسن بر این ادله همچون قدرت بر معجزه و پوچ شمردن معجزه های احمد الحسن و علم و فصاحت و بلاغت در زبان عربی و تسلط بر تمامی زبان های دنیا و عدم عصمت وی به معنای واقع کلمه ، کذب بودن مدعی ایشان، مبنی بر امامت او را رد می کنیم.

مقدمه

یکی از مسائل مهم بشریت اعتقاد به منجی است که در ادیان مختلف از آن نام برده شده است. منجی و منجی گرایی مفاهیمی هستند که به دلیل ماهیت مهمی که دارا هستند مورد تحریف هایی واقع می شوند و منجی ها و فرَق نو ظهور کذابی به دلیل نفع بردن در موارد شخصی به وجود آمده اند.

یکی از این فرق نوظهور ضاله که به دلیل تبلیغات گسترده پیروان زیادی را به خود جذب کرده، فرقه احمد الحسن البصری می باشد که با نام فرقه "یمانی" پا به عرصه انحراف گذاشته و ادعاهایی در زمینه حقانیت خود مطرح کرده اند.

این فرقه از زمان تشکیل تا به امروز، بسیاری از جوانان و نوجوانان ، اعم از دانشجو و طلبه را به خود جذب کرده و به حیطه گمراهی می کشاند. 

در این نوشته به ردیه بر یکی از اصلی ترین و مهمترین  عقیده این فرقه یعنی امامت احمد الحسن البصری به عنوان امام سیزدهم میپردازیم.

این عقیده میتواند به عنوان یک رکن اصلی در عقاید این فرقه باشد تا با استفاده از این عقیده بتواند راحت تر عقاید دیگر را در ذهن پیروان خود جای دهد .

چون بعضی از پیروان او به دلیل عصمتی که برای وی قائلند بدون چون و چرا قولش را در موارد مختلف می پذیرند؛ همچنین عده ای را برانگیزد که به این فرقه گرایش داشته باشند. چون اصل امامت یکی از مهم ترین اصول دین اسلام میباشد و انکار آن از طرف شیعیان امری محال است و چه بسا افرادی باشند که به دلیل تحقیق در مورد امام سیزدهم مجذوب تبلیغات وی قرار گیرند و به این فرقه گرایش پیدا کنند یا حداقل در عقاید خود و دیدی که نسبت به روایات اهل بیت دارند دچار شک و تردید شوند. ما در این نوشته سعی داریم تا با اظهار داشتن دلایلی ثابت کنیم که امام سیزدهمی با نام و نشان احمد بصری وجود ندارد و چنین ادعایی از طرف وی امری کذب محسوب می شود و چیزی جز گمراهی و ضلالت برای او و پیروانش به ارمغان ندارد.

بررسی تاریخ تا زمان ادعای امامت

احمد ابن اسماعیل الهمبوشی از اهالی کشور عراق و منطقه بصره است؛ وی از زادگان خطه «هُوَیر» از شهرستان زبیر تابع استان بصره می باشد که در سال 1347 شمسی به دنیا آمد؛ وبنا به گفته خود، ابتدا در دانشکده مهندسی بصره، در رشته شهرسازی ادامه تحصیل داده و پس از چندی از گرفتن مدرک مهندسی به شهر نجف اشرف هجرت نموده و با پیوستن به حوزه علمیه نجف، مشغول تحصیل علوم طلبگی گردیده است.

وی پس از مدتی تحصیل در نظر خود اشکالاتی بر حوزه وارد کرد مبنی بر اینکه دروس حوزوی، آغشته به بدعت هستند.

او بر این عقیده بود که در دروس حوزوی صرفا لغت عرب و اصول فقه و کلام و منطق و فلسفه و عقاید و فقه و احکام شرعیه را مطالعه می کنند ولی ابدا آموزشی برای قرآن کریم یا سنت شریف نبوی یا احادیث محمد و آل محمد علیهم السلام در کار نیست وآنها درس اخلاق الهی را که بر هر مومنی تخلق به آن اخلاق واجب است را کنار گذاشته اند. پس به این دلیل تصمیم گرفت از حوزه دوری کرده و در خانه اش گوشه عزلت گرفته و خودش علوم را تنها بخواند.

از همین گزیده سخن میزان آموخته های صاحب این مدعا مشخص می شود، چرا که در سخن تعجب آور خود تصریح دارد به اینکه در حوزه های علمیه به جای تحصیل علوم "قرآن و سنت" به فرا گرفتن  "احکام شرعی و عقاید دینی" پرداخته می شود !!! حال آنکه احکام شرعی یعنی «دسته ای از باید ها و نبایدهایی که توسط قرآن و سنت تعیین می گردند و عبدِ مکلف، بواسطه رعایت این احکام پاداش داده می شود.» پس فراگیری احکام شرع با کنار گذاشتن قرآن و سنت در تناقض است.

وی بعد از گذشت مدتی اندک از یادگیری علوم پشیمان شده بلکه غرض دیگری در سر می پروراند. از این روست که وقتی سوال می شود: آموزگاران و اساتید او در حوزه و نسبت به این دعاوی چه کسانی هستند؟ در پاسخ می گوید: « دَرَسَ السید احمد الحسن علی ید الامام المهدی(ع) » احمدالحسن نزد امام مهدی درس خوانده است.  و احمدالحسن از این طریق ادعا کرد که با امام زمان(عج) در ارتباط است.

بعد از گذشت چند سال از این مدعَی ، مبنی بر اینکه حوزه دارای اشکال است و باید اصلاح شود یکباره در سال 1381 شمسی مدعِی گردید که هرچه تا بدین جا در مورد کژروی حوزه گفته از طرف امام زمان(عج) می باشد و زین پس همه مردم باید پیرو بیعت از او به عنوان فردی دارای مقام بابیت و رسالت از طرف امام زمان(عج) باشند و امام مهدی (عج) به او دستور داده که به مردم ابلاغ کند که همانا سید احمد الحسن فرستاده امام مهدی(عج) می باشد.

احمد الحسن برای اثبات حقانیت خود در مشهور ترین سخنرانی خود به اسم "قصة اللقاء" دست به دامان یک خواب و رویا شده است که در یک شب، وی خواب حضرت را می بیند و ایشان به او دستور می دهند و بدین ترتیب این فرقه برمبنای یک خواب بنیاد نهاده می شود.

و بعد از چندی پای خود را فراتر گذاشته و برای خود القاب و اسمائی ذکر می کند که برخی با شمارش این دعاوی حدود هشتاد مدعَی برای وی می شمرند.(اکبر بیرامی، ج1،ص33).

 یکی از این دعاوی، امامت به عنوان امام سیزدهم میباشد (امام معصومی که عصمت وی منصوص است و طاعت او واجب) در واقع او امام احمد الحسن علیه السلام می باشد! که وظیفه خطیر امامت او بر پایه یک رویا بنا می شود !!

در قسمت بعد به معیار های شناخت امام می پردازیم و این معیار ها را با احمد الحسن تطبیق می دهیم ، پس با ما همراه باشید.

ادامه دارد ...........

گفتگو راه تعامل

اگر در مورد این نوشته سوالاتی دارید و یا اینکه فکر میکنید اشکالاتی دارد ، بهترین راه گفتگو مستقیم با نویسنده و سایر کاربران است

← برای شروع کافیست گفتگو را شروع کنید