Ghadr , قدر , وبسایت علمی و فرهنگی قدر

آیا احمد الحسن امام سیزدهم است ؟ قسمت سوم


ابوالفضل محمدیجمعه 27 فروردین 1400
10از4امتیاز علمی این اثر

در قست قبل یعنی قسمت دوم برخی از ویژگی های امام رو لیست کردیم و خصوصا به ویژگی فصاحت و بلاغت پرداختیم و این ویژگی را در احمد الحسن بررسی کردیم.

در این قسمت قصد دارم به ویژگی مهم بپردازم ، قدرت بر معجزه و عصمت

قدرت بر معجزه

 یکی از قدرت های خاص امام طبق روایات معجزه می باشد؛ احمدالحسن نیز برای اثبات حقانیت خود باید معجزه ای از خود نشان دهد. طبق تحقیقات، وی دو معجزه ارائه می دهد:

الف) سخنان خود او : وی با دادن سجع و وزن قرآنی به کلام خود چنین ادعا می کند که معجزه او همین سخنان او می باشند. در حالی که اثبات شد وی حتی قادر به قرائت صحیح قرآن نمی باشد چه برسد به اینکه کلام خودش معجزه باشد!

 ب) نشان دادن مزار مطهر و مخفی حضرت زهرا (سلام الله علیها) : او در تاریخ اول شوال 1424 هـ .ق در یکی از اولین بیانات خود می گوید:

 لَمَّا حَضَرَ الْحَسَنَ بْنَ عَلِيٍّ (ع) الْوَفَاةُ قَالَ لِلْحُسَيْنِ (ع) يَا أَخِي إِنِّي أُوصِيكَ بِوَصِيَّةٍ فَاحْفَظْهَا إِذَا أَنَا مِتُّ فَهَيِّئْنِي ثُمَّ وَجِّهْنِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ (ص) لِأُحْدِثَ بِهِ عَهْداً ثُمَّ اصْرِفْنِي إِلَى أُمِّيثُمَّ رُدَّنِي فَادْفِنِّي بِالْبَقِيع...

چون وفات حسن بن على عليهما السلام نزديك‏ شد، به حسين عليه السلام فرمود: برادرم! به تو وصيتى مى‏كنم، آن را حفظ كن، چون من مردم، جنازه‏ام را (با غسل و كفن و حنوط) آماده دفن كن، سپس مرا بر سر قبر رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله ببر تا با او تجديد عهد كنم، آنگاه مرا بطرف قبر مادرم عليها السلام برگردان، سپس مرا در بقيع دفن كن.

همانطور که در روایت فوق آمده  اول مرا به طرف قبر مادرم برگردان و سپس مرا در بقیع دفن کن. دال بر این است که قبر مطهر حضرت زهرا (سلام الله علیها) کنار قبر مطهر امام حسن( علیه السلام) نمی باشد.

همچنین روایتی از شیخ مفید موجود است که در آن امام حسن تصریح کردند که مرا کنار قبر مادرم فاطمه بنت اسد دفن کنید:

«فَإِذَا قَضَیْتُ فَغَمِّضْنِی وَ غَسِّلْنِی وَ کَفِّنِّی وَ احْمِلْنِی عَلَى سَرِیرِی إِلَى قَبْرِ جَدِّی رَسُولِ اللَّهِ ص لِأُجَدِّدَ بِهِ عَهْداً ثُمَّ رُدَّنِی إِلَى قَبْرِ جَدَّتِی فَاطِمَهَ بِنْتِ أَسَدٍ رَحْمَهُ اللَّهِ عَلَیْهَا فَادْفِنِّی هُنَاکَ...»

عصمت از گناه و خطا

 احمد الحسن در ادعایی می گوید :

«انا معصوم لابمعنی انی لااخطئ لانه قد ثبت اخطاه کثیرة و انما بمعنی لااخرج الناس من هدی و لاادخلهم فی ضلالة»

مـن معصـوم هستم، امـا نـه بـه آن معنـا کـه خطـا نمی کنم. ز یـرا بـه تحقیـق ثابـت شـده اسـت که معصومان نیز خطاهای زیـادی مرتکب شـده اند.  من بـه ایـن معنـا معصـوم هستم کـه مـردم را از راه هدایـت خـارج نکـرده و آنـان را در گمراهـی وارد نمی کنم.

ما برای پاسخ به این ادعا باید در مورد معنای عصمت در علم لغت و احادیث بحث کنیم:

معنای عصمت

عصمت، در لغت به معناى منع و در اصطلاح به معناى مصونیت عده‌اى خاص از بندگان خداوند از گناه، اشتباه، سهو و نسیان است. 

امام صادق (علیه السلام) در توضیح و تعریف محدوده عصمت می ‌فرمایند :

« فَالْإِمَامُ هُوَ الْمُنْتَجَبُ الْمُرْتَضَی وَ الْهَادِی الْمُنْتَجَی وَ الْقَائِمُ الْمُرْتَجَی، مُبْرَأً مِنَ الْعَاهَاتِ مَحْجُوباً عَنِ الْآفَاتِ مَعْصُوماً مِنَ الزَّلَّاتِ مَصُوناً عَنِ الْفَوَاحِشِ کُلِّهَا..

 پس امام همان برگزیده پسندیده و هدایت کننده نجات بخش و قائم امیدبخش است، از پلیدی ها دور و از آفت‌ها پنهان و از لغزش‌ها نگهداری شده و از تمام زشتی‌ها معصوم است.

امام رضا(ع) فرمودند :

«الْإِمَامُ أَمِینُ اللَّهِ فِی خَلْقِهِ وَ حُجَّتُهُ عَلَی عِبَادِهِ وَ خَلِیفَتُهُ فِی بِلاَدِهِ... الْمُطَهَّرُ مِنَ الذُّنُوبِ وَ الْمُبَرَّأُ عَنِ الْعُیُوبِ... فَهُوَ مَعْصُومٌ مُؤَیَّدٌ مُوَفَّقٌ مُسَدَّدٌ قَدْ أَمِنَ مِنَ الْخَطَایَا وَ الزَّلَلِ وَ الْعِثَارِ»

همانا امام امین خدا در میان خلق اوست و حجّت او بر بندگانش و خلیفه او در بلادش است، امام از گناهان پاک و از عیب‌ها بر کنار است، پس او معصوم است و تقویت شده و با توفیق و استوار گشته و از هر گونه خطا، لغزش و افتادنی در امان است.

در بیان علماء نیز آمده است :

«الْعِصْمَةٌ هِیَ التَّنَزُّهٌ عَنْ الذُّنُوبِ وَ الْمَعَاصِی صَغَائِرَهَا وَ کَبَائِرَهَا وَ عَنْ الْخَطَأِ وَ النِّسْیَانِ وَ إِنْ لَمْ یَمْتَنِعْ عَقْلًا عَلَى النَّبِیِّ أَنْ یَصْدُرَ مِنْهُ ذَلِکَ بَلْ یَجِبُ أَنْ یَکُونَ مُنَزَّهًا حَتَّى عَمَّا یُنَافِی الْمَرْوَةِ کالتبذل بَیْنَ النَّاسِ مَنْ أَکَلَ فِی الطَّرِیقِ اَوْ ضَحِکَ عَالٍ وَکُلُّ عَمَلٍ یُسْتَهْجَنُ فِعْلُهُ عِنْدَ الْعُرْفِ الْعَامِّ» 

عصمت به معناى پاک بودن از گناهان و معاصی؛ چه صغیره و چه کبیره آن است،‌ همچنین از خطا و فراموشى؛ اگر چه از نظر عقلى براى پیامبر محال نیست که این کارها از او سر بزند. بلکه واجب است که از چیزهایى که با مروّت منافات دارد نیز پاک باشد؛ همانند خوردن غذا در حال راه رفتن، خندیدن بلند و تمام چیزهایى که از دیدگاه عرف عمومى زشت محسوب مى ‌شود.

ابن عطیه در کتاب أبهى المداد به محدوده عصمت اشاره کرده و عصمت از گناهان صغیره و کبیره، تمامی خطاها و حتی سهو و نسیان را بر اساس آیه تطهیر مورد بررسی قرار داده و گفته است:

منظور آیه «إِنَّما یُرِیدُ اللَّهُ‌ لِیُذْهِبَ‌ عَنْکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَ یُطَهِّرَکُمْ تَطْهِیرا» ، اراده تکوینی خداوند بر تطهیر اهل بیت (علیهم السلام) است. و معنای اراده تکوینی خدا بر رفع رجس این است که؛ همانا خداوند آنان را از گناهان و خطاها و غفلت و سهو و نسیان و هر آنچیزی که مردم را از قبول دعوت باز می ‌دارد معصوم داشته است.

همانطور که اثبات شد عصمت فقط مصونیت از گناه نیست بلکه مصونیت از خطا و... را هم شامل می شود.

رد عصمت احمد الحسن

به دلایل متعدد جناب احمد الحسن دارای عصمت نمی باشد که تعدادی از این دلایل را که در این مقاله نیز به آنها اشاره شد را در اینجا ذکر می کنیم:

عدم علم کافی

عدم علم با وجود عصمت در تناقض است. معصوم‌ بودن‌ از گناه‌ و خطا، زمانی‌ تحقق‌ می‌یابد که‌ دانش‌ و آگاهی‌ فرد فراگیر شود و به‌ هر چیزی‌ در هر حال‌ علم‌ داشته‌ باشد و اگر یک‌ مورد را نداند، مقام‌ عصمت‌ را به‌ نمی‌یابد، زیرا آن‌ چه‌ با عصمت‌ سازگار نیست‌گناه‌ و اشتباه‌ و... است که برخاسته از نادانی‌ و جهل‌ است‌ و کسی‌ که‌ از مصالح‌ و مفاسد واقعی‌ باخبر است‌، گناه‌ و اشتباه‌ نمی‌کند.

جریان یمانی در تبلیغات خود مرتباً بر علیه علمای دین ، حوزه علیه ومراجع تقلید هتّاکی و جسارت می کند ، وصریحاً می گوید : که ما آمده ایم که وساطت علماء بین مردم ودین وخدا را حذف کنیم. در حالی که این حرف بر ضد تعالیم اهل بیت است. چون از دیدگاه تعالیم اهل بیت، واسطه مردم واهل بیت، علماء،  وفقهای ربّانی مراجع دینی مردم هستند.

 امام حسن عسکری (ع) می فرماید : « فأمّا من کان من الفقهاء صائناً لنفسه محافظاً لدینه مخالفاً لهواه مطیعاً لامر مولاه فللعوام ان یقلّدوه» .

در توقیع منسوب به امام زمان (عج) آمده است : «وامّا الحوادث الواقعة فارجعوا فیها الی رواة احادیثنا فانّهم حجّتی علیکم وانا حجة الله ».

پس عدم علم به روایات و... باعث بروز چنین خطاهایی و نقض عصمت برای دجال بصره(احمد الحسن) می شود.

دروغ

همانطور که تا بدین جا مشاهده شد ادعاهای خلاف واقع و کذبی همچون علم به مکان قبر حضرت زهرا (سلام الله علیها) و معجزه بودن کلام احمدالحسن و دجال شمردن مراجع نجف و حتی همین ادعای عصمت و... از مدعا های کذب وی محسوب می شوند که عصمت او را حتی در تعریف خودش هم نقض می کند. 

 تهمت به ائمه

همانطور که در بخش عصمت گفته شد احمدالحسن قائل به این است که معصوم در موارد بسیار خطا می کند. در واقع این سخن نوعی تهمت به ائمه محسوب می شود. که چنین خطا و گناه بزرگی (که از عدم علم و...) برمی آیند به مراتب نه تنها امامت وی بلکه هدایتگر بودن وی را نفی می کند.

تمام مواردی که ذکر شد دال بر عدم عصمت احمد الحسن می باشند که امامت وی و در نتیجه پیروی از وی را به عنوان یک رهبر هدایتگر و امام و مهدی اول از بین می برد.

نتیجه

احمد الحسن فردی است که ادعای امامت دارد و افرادی را به عنوان پیرو به سمت ضلالت می کشاند که اثبات شد که امامت وی به دلایل متفاوتی از جمله عدم قادر بودن به آوردن معجزه و عدم عصمت و عدم دارا بودن فصاحت وبلاغت و عدم علم به زبان های متعدد امامت وی نقض و مدعی های وی مبنی امامت کذب شمرده شدند.

والحمد لله رب العالمین

فهرست منابع

1. قرآن کریم.

2. الکلینی الرازی، ابی جعفرمحمد بن یعقوب بن، الکافی،کتابفروشی علمیه اسلامیه،

3. مجلسی. محمد باقر، بحارالانوار، دارالکتب الاسلامیه.

4. ابن بابويه، محمدبن علي (ع)،علل الشرایع قم: مكتبه الحيدريه.

5. صدوق،محمد بن علی بن بابویه، عیون اخبار الرضا، .

6. الهمبوشی، احمد الحسن، المتشابهات، انصار امام مهدی.

7 القمي. ابي جعفرمحمد بن علي، كمال الدين و تمام النعمه، طهران: دارالكتب الاسلاميه،

8. طبرسی، ومنصور احمد بن علی، الاحتجاج، دارالنعمان.

9. شیخ مفید، الارشاد فی معرفه حجج الله علی العباد، کنگره شیخ مفید، قم.

10. الحجازی، مقاتل ابن عطیه، ابهی المداد فی شرح موتمر علماء البغداد، مرکز العتره و البحوث.

11. مظفر، محمد رضا، عقائد الامامیه، انصاریان.

12. حلی، مقداد بن عبدالله، واجب الاعتقاد علی جمیع العباد، آستان قدس رضوی.

13. شیخ مفید، الارشاد فی معرفه ححج الله علی العباد، دارالمفید.

14. معین، محمد، فرهنگ معین، زرین،

15.  الجوهري الفارابي، أبو نصر إسماعيل بن حماد، الصحاح تاج اللغة وصحاح العربية،  دار العلم للملايين

16. باب، علی محمد، بیان العربی.

17.الحق،طالب!، دعوة احمد الحسن بین الحق والباطل.

18. ذکاوت‌صفت، محمد، بررسی و رد ادعاهای احمد اسماعیل، شکوفه یاس.

19. بیرامی، اکبر، فرقه احمد اسماعیل دربوته نمود و نقد.

20.الحسن البصری، جواب المنیر، انصار الامام مهدی.

[23] . فاضل مقداد، الاعتماد فی شرح واجب الاعتقاد، ص42؛ الصحاح تاج اللغة وصحاح العربیة، ج5 ص1986.

[24] .کافی، ج‌1، ص203.

[25] .همان ص 198 .

[26] . عقائد الإمامیة، ص54.

[27] . سوره الأحزاب، آیه 33.

[28] .  أبهى المداد فی شرح مؤتمر علماء بغداد، ج‌1، ص617.

[29] . بررسی و رد ادعاهای احمد الحسن،ص46. در این منبع به صورت صریح مراجع نجف را دجال  می نامد  برای  مشاهده هتاکی های دیگر او به مراجع  و علما می توانید به سایت های معتبر و صفحات مجازی پیروان احمد الحسن رجوع نمایید.

[30] .  الاحتجاج : 2/510/337.

[31] . کمال الدین و تمام النعمة، شیخ صدوق، ج1، ص484، ا

[32].همان.

[33]. به دلیل شیوع ویروس کرونا و عدم حضور بنده در حوزه و عدم دسترسی به کتب منبع ، برخی روایات از سایت های اینترنتی گرفته شد لذا چه بسا انتشارات و تاریخ انتشار منابعی که ذکر میشود با آدرس های جلد و صفحات برخی کتب مغایرت داشته باشد و لذا از ذکر تاریخ انتشار خودداری شده و سعی شده که نام اولین انتشارات کتاب ذکر شود..

گفتگو راه تعامل

اگر در مورد این نوشته سوالاتی دارید و یا اینکه فکر میکنید اشکالاتی دارد ، بهترین راه گفتگو مستقیم با نویسنده و سایر کاربران است

← برای شروع کافیست گفتگو را شروع کنید